Dit jaar beginnen we even iets anders. Met een mededeling van mij die betrekking heeft op mijn werk binnen de gemeente.
Vlak voor de zomer zijn er een aantal gesprekken geweest met Sylvia, Gerrie, Pim en mijzelf. Deze gesprekken hebben aanleiding gegeven om tot het gezamenlijke besluit te komen dat ik per 1 december ga stoppen als jeugdwerker bij de Kerk van de Nazarener in Amersfoort. Het is een lastig besluit geweest, wat we met pijn in ons hart hebben genomen.
Het is ook een besluit waarvan we in gezamenlijkheid kunnen zeggen dat het goed is. Niet makkelijk, niet leuk, maar wel goed.

De reden van mijn vertrek is niet gemakkelijk op papier te zetten. Ik denk dat de beste omschrijving is, te zeggen dat Sylvia, Gerrie, Pim, de KR en ikzelf hebben geconstateerd dat we voor nu uit elkaar zijn gegroeid.
We denken dat wellicht iemand met een ander profiel beter op deze functie zou passen. Dit proces was leerzaam voor ons allen.

We sluiten hiermee ruim 4,5 mooie en leerzame jaren af, waarin ik jullie met plezier en liefde heb mogen dienen vanuit mijn rol als jeugdwerker.
Ik heb mij mogen inzetten voor onze jeugd. Een grote club die we niet altijd in de kerk zien op de zondag, maar wel onderdeel is van onze gemeente door hun betrokkenheid bij LEF of bij allerlei activiteiten.
Stuk voor stuk mooie mensen met elk hun eigen verhaal en eigen wandel in het leven. Ik hoop dat ik met de invulling van mijn functie een bijdrage heb mogen leveren in hun leven door ze te laten zien dat God een persoonlijke en liefdevolle God is, maar ook een God waar we mee samen mogen (en kunnen) werken.

En als jij dit leest als onderdeel van onze mooie jeugd of als leider van die te gekke jeugd, dan wil ik je bedanken. Dank je dat je iets van je leven met God met mij wilde delen.
Of je dat nu bewust of onbewust deed. Ik vond het een voorrecht om samen met jou zulke mooie, toffe, gezellige en leuke dingen te doen. Of ze nu gewoon plezierig of plezierig inhoudelijk waren. Dank je wel!

Zoals ik al had gezegd blijf ik werken tot en met november. Wat ik daarna ga doen weet ik nog niet. Ik weet wel dat ik het belangrijk vind om hierin goed te luisteren naar Gods stem.
Hij zal mij wel weer op de juiste plek zetten. Mijn hoop voor de gemeente is dat we na de afstandelijke periode waarin covid een grote invloed heeft gehad we op een manier naar elkaar mogen groeien als nooit tevoren.
Naar elkaar, maar nog meer met elkaar naar God.
Mocht het zo zijn dat je naar aanleiding van dit bericht vragen hebt, voel je dan vrij om contact op te nemen met Sylvia, Gerrie, Pim of met mij.

Ik wens je heel veel zegen en daarnaast namens de KR, Pim, Gerrie en Sylvia heel veel liefdevolle groeten,

Ruurt van Berkum
Jeugdwerker bij de Kerk van de Nazarener in Amersfoort